Interpelacja w sprawie procedur postępowania z nieletnimi ofiarami gwałtów w polskich szpitalach
25 lutego bieżącego roku około północy karetka pogotowia przywiozła na Szpitalny Oddział Ratunkowy przy ZOZ w Łęczycy 13-letnią dziewczynkę, która padła ofiarą gwałtu. Sprawcą okazał się nieletni mieszkaniec jednego z łęczyckich osiedli. Najpierw pomimo traumatycznych przeżyć i późnej pory dziewczynka wraz z matką były zmuszone czekać na szpitalnym korytarzu, następnie szef oddziału ratunkowego wezwał ginekologa. Ten jednak odmówił dziecku badania, gdyż w łęczyckim szpitalu nie ma oddziału ginekologii dziecięcej. Ostatecznie karetka przewiozła dziewczynkę do Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki, gdzie udzielono jej pomocy.
Dziecko, które pada ofiarą gwałtu wymaga od personelu medycznego szczególnej opieki i wyjątkowej empatii. Niedopuszczalne jest, aby po tak traumatycznych przejściach narażać je na dodatkowy stres, związany z długim oczekiwaniem na badanie, odmową hospitalizacji i podróżą karetką do kolejnego szpitala, położonego w znacznej odległości od jego miejsca zamieszkania.
Poprosiłam o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1) Czy Ministerstwo Zdrowia otrzymało informacje dotyczące sytuacji w łęczyckim szpitalu, gdzie odmówiono badania i hospitalizacji 13-latce, będącej ofiarą gwałtu?
2) Jakie kroki zamierza podjąć Ministerstwo, aby zapewnić szybszy dostęp do fachowej opieki (także psychologicznej) dzieciom, będącym ofiarami gwałtu?
3) Czy w związku z zaistniałą w łęczyckim szpitalu sytuacją, Ministerstwo planuje wprowadzić w szpitalach szczególne standardy postępowania, w przypadku dzieci, będących ofiarami gwałtów?
4) Czy w związku z zaistniałą w łęczyckim szpitalu sytuacją, Ministerstwo planuje wprowadzić w szpitalach szczególne standardy postępowania, w przypadkach, gdy dziecku potrzebna jest pilna pomoc ginekologiczna?
5) Czy Ministerstwo planuje podjąć kroki zmierzające do zwiększenia liczby oddziałów ginekologii dziecięcej w Polsce? Jeśli tak, to jakie?
