Ziemia pod obwodnicę Augustowa. Właściciele wciąż pytają o wycenę

An empty highway lined with greenery, captured in clear daylight under blue skies.

Decyzję o budowie obwodnicy Augustowa wojewoda wydał w grudniu 2012 roku. Prawie czternaście lat później część właścicieli przejętych działek wciąż próbuje się dowiedzieć, jak właściwie wyceniono ich ziemię. Na razie słyszą głównie tyle, że decyzje są ostateczne, a sąd je utrzymał.

Ostateczne, czyli wyjaśnione?

Z tą sprawą mieszkańcy przyszli do biura poselskiego Pauliny Matysiak. Mają wątpliwości co do samych operatów szacunkowych i co do tego, jak urzędy rozpatrywały zastrzeżenia, które właściciele zgłaszali w trakcie postępowań. 27 października posłanka wysłała interwencję do dyrektora białostockiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

Dyrekcja zajmowała się już tym tematem. W lutym 2025 roku, odpowiadając Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, napisała, że nie zna przesłanek do uchylenia ostatecznych decyzji odszkodowawczych. Dodała, że organy i sąd nie uznały uwag właścicieli za mające wpływ na rozstrzygnięcia.

Posłanka przyznała w piśmie, że GDDKiA jako inwestor nie może wznowić zamkniętych postępowań. Uważa jednak, że mieszkańcy powinni dostać konkretne wyjaśnienia. Z samego powołania się na ostateczność decyzji nie wynika przecież, czy ktoś ich zarzuty szczegółowo przeanalizował i dlaczego uznał je za niezasadne. Chciała więc wiedzieć, kto te zarzuty sprawdzał i z jakim wynikiem. Zapytała też, dokąd właściciele mogą się zwrócić dalej.

Tydzień na odpowiedź

Odpowiedź z Białegostoku przyszła 3 listopada. Dyrekcja zaczyna od tego, kto w tej sprawie decydował. Postępowania odszkodowawcze prowadził Wojewoda Podlaski. To on wydał decyzję ZRID dla odcinka drogi krajowej nr 8 od węzła Augustów do węzła Szkocja i drogi ekspresowej S61 od węzła Szkocja do węzła Lotnisko. On też wybrał rzeczoznawcę majątkowego i zlecił mu sporządzenie operatów.

Stan z 2012 roku, ceny z dnia decyzji

Dalej pismo tłumaczy, jak wycenia się grunty zabierane pod drogi. Zgodnie z rozporządzeniem z 2004 roku rzeczoznawca przyjmuje stan nieruchomości z dnia wydania ZRID, a ceny z dnia ustalenia odszkodowania. Metodę wybiera sam. Bierze pod uwagę m.in. położenie działki, jej przeznaczenie w planie miejscowym i ceny podobnych nieruchomości.

W tym przypadku rzeczoznawca przyjął przeznaczenie, które przeważa wśród gruntów sąsiednich. Jeśli taka ziemia jest tańsza od gruntu drogowego, jej wartość podnosi się, ale najwyżej o 50 procent.

Strona, nie sędzia

Potem dyrekcja wylicza, kto wyceny sprawdzał. Operaty przeanalizował Podlaski Urząd Wojewódzki, a w postępowaniu odwoławczym Minister Infrastruktury i Rozwoju. Oba organy uznały je za sporządzone zgodnie z przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał decyzje w mocy. Dyrekcja przyznaje, że właściciele zgłaszali uwagi do wycen już wtedy. Ani minister, ani sądy nie uznały jednak, żeby miały one istotny wpływ na rozstrzygnięcia.

Sama GDDKiA była w tych postępowaniach tylko stroną. Nie wybierała biegłego ani metody szacowania i nie ustalała wysokości odszkodowań. Stąd wniosek, którym kończy się pismo: GDDKiA „nie jest podmiotem właściwym do analizy zarzutów“.

Czego w piśmie nie ma

Procedurę pismo opisuje dokładnie. Na część pytań posłanki odpowiada jednak tylko pośrednio albo wcale. Nie podaje numerów decyzji ani sygnatur wyroków, na które się powołuje. Nie wynika z niego, czy dyrekcja ma dokumentację uwag właścicieli i tego, jak je rozpatrzono. Nie wiadomo też, czy przekazała zastrzeżenia komukolwiek do niezależnej oceny. Brakuje także wskazania instytucji, do której właściciele mogliby się teraz zwrócić.

Mieszkańcy mają więc w rękach ostateczne decyzje i pismo od inwestora, na którego potrzeby przejęto ich ziemię. Z pisma wynika, że to nie on powinien analizować ich zarzuty. To kto? Tego dyrekcja nie napisała.

 
Jeśli chcesz otrzymywać więcej takich treści i być na bieżąco z nowościami, zapisz się do mojego newslettera.

Czytaj też